Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

NICK CAVE , Η δε όνος είδεν άγγελον


Ήταν ο αδελφός του που έσκισε τη μεμβράνη το πρωινό της γέννησής τους και καθώς εκείνη η μοναδική πράξη διεκδίκησης έθετε ένα ανεστραμμένο προβάδισμα αδράνειας στη μετέπειτα ζωή του, ο Γιούκριντ, χωρίς όνομα τότε ,γραπώθηκε από τις φτέρνες του αδελφού του και ξεχύθηκε με όλη τη μεγαλοπρέπεια ενός απρόσκλητου επισκέπτη. […]



Cosey Mo and her Caravan
Έχοντας συρθεί χωρίς προειδοποίηση μες τη Ζωή° έχοντας απορριφθεί απ΄ τα πηχτά μεθυστικά  υγρά της κυοφορίας -ω, εκείνη την αναπαυτική κοιλότητα όπου επιπλέαμε κι επιπλέαμε –και έχοντας αφεθεί τώρα ,ζαλισμένος ακόμα από το τραύμα της γέννησης, η κατανόησή μου γι΄ αυτό το ύστατο Αίνιγμα  ήταν αισχρά απληροφόρητη.Θέλω  απλά να πω πόσο θανατερός ήταν ο Θάνατος; […]

Ποτέ δεν έκλαψα σα μωρό. Αυτό έχω να πω ,πως σ΄ όλα τα βρεφικά μου χρόνια ούτε μια φορά δεν έκλαψα –όχι, ούτε κιχ. Ούτε ξεφώνιζα κατά τα παιδικά μου χρόνια. Και κατά τη διάρκεια των εφηβικών μου χρόνων αποφάσισα να συγκρατήσω όλα τα αισθήματα εσωτερικά ,χωρίς ποτέ να επιτρέψω ούτε ένα λυγμό προς τα έξω-γιατί με το να το κάνω διαφορετικά ανοιγόμουν, εκθέτοντας τον εαυτό μου σε κάθε είδους μεταχείριση. Σε όλα τα χρόνια της ζωής μου δεν έχω κλάψει ούτε μια φορά .Όχι φωναχτά, όχι προς τα έξω[…] μ΄οποιαδήποτε  κριτήρια ήμουν ένα παιδί μοντέλο. Ναι, ήμουν.


Ήμουν ακόμη το μοναχικότερο αγόρι στην ιστορία του κόσμου ολάκερου .

                                                                         
                                                            NICK CAVE , Η δε όνος είδεν άγγελον.εκδ.ΤΥΦΛΟΜΥΓΑ            
  
 drawings inspired by Hank Quinlans
                                                             

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Η "ΥΠΟΚΟΥΛΤΟΥΡΑ" ΤΩΝ ΥΠΟΓΕΙΩΝ

                             «The mainstream comes to you, but you have to go to the underground»
                                                                                                                          Frank Zappa

 Μεταξύ οροφής και πατώματος ένα  υπόγειο φαντάζει ζοφερό και απέλπιδο, σα σκοτεινή προφητεία του καιρού μας ,αναπόσπαστο κομμάτι μιας πόλης που προσφεύγει σε υπόγειες διαδρομές για να αντισταθμίσει μία κοινωνική παρακμή σε εξέλιξη και χωρίς ορατή ημερομηνία λήξεως. Οι εναλλακτικές πολιτιστικές κατευθύνσεις , ό,τι ορίστηκε ως «underground» στο παρελθόν , των μικρών ομάδων και ατόμων που προσπαθούν να δρουν και  να συντηρούνται έξω από τον κατεστημένο κόσμο της σύγχρονης τέχνης  δε μπορούν  παρά να αναζητούν υπόγεια καταφύγια για την πολιτιστική τους  έκφραση στα πλαίσια δια-τοπικό δικτύων που βασίζονται σε φιλίες, προσωπικές επαφές και κοινές επιρροές.

Από τα παλαιότερα υπόγεια καταφύγια και, ευτυχώς, εν ζωή rock clubs της Ελλάδας, το AΝ CLUB στα Εξάρχεια επιβεβαιώνει  ακόμα και  σήμερα ότι η «υποκουλτούρα» των υπογείων είναι ένα αντίδοτο στην ορθοπεδική ηθική της κυρίαρχης κουλτούρας (μιντιακής ,πολτικής , πολιτιστικής και πνευματικής και ότι οι τέχνες του μέλλοντος θα έχουν νόημα ,αν λειτουργούν ,σύμφωνα με τον Γκυ Ντεμπόρ, ως «αναστατώσεις καταστάσεων ή τίποτα». Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο υποχθόνιος  ήρωας στο «Υπόγειο» του Ντοστογιέφσκι μέσα στο υπόγειο δωμάτιό του κάνει μια σειρά ανακαλύψεων σχετικά με την ανθρώπινη αντινομική και παράλογη φύση ,για να απορρίψει την ορθολογική οργάνωση της ζωής.



Εξάλλου, ο όρος «underground» βρίσκει τις ρίζες του στο περίφημο Underground Railroad, ένα δίκτυο μυστικών διαδρομών μέσω του οποίου οι αφρικανοί σκλάβοι προσπαθούσαν να αποδράσουν προς την ελευθερία , στις ΗΠΑ του 19ου αιώνα .Ευτυχώς ,το Αθηναϊκό κέντρο, που κυριολεκτικά  ψυχορραγεί, διατηρεί ακόμα τα υπόγεια καταφύγιά του προσφέροντας  τη δυνατότητα της ενσυνείδητης ανόδου και απόδρασης από την καθημερινή διαβρωτική παρακμή . Γιατί , όπως διατύπωσε  ο Ηράκλειτος  σε  ένα από τα αινιγματικά αποφθέγματά του , «ο δρόμος που πάει προς τα πάνω είναι ο ίδιος δρόμος που πάει προς τα κάτω».
Ought, 12-4-2016

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016