Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Η μουσική διαδρομή ως αναθεωρημένη μνήμη -Girls Names live 22-2-14

Girls Names live 22-2-14
Η χθεσινή συναυλία των Girls Names φέρνει  στο μυαλό μου μία φράση του ποιητή W.H. Auden1: «Η μουσική είναι ο καλύτερος τρόπος που έχουμε για να χωνεύουμε το χρόνο». Ο χρόνος αφήνει τα σημάδια του όχι άθικτα ,αλλά μετασχηματισμένα  και το συγκρότημα από το Belfast αναβιώνοντας το πρώιμο post punk και new wave  στο δεύτερο album τους «The New Life» επιχειρεί να μιλήσει για το μέλλον με λεξιλόγιο εμπνευσμένο από την παράδοση  των κλασικών προκατόχων του είδους ,όπως των Joy Division και Echo & The Bunnymen.

Σεμνή ,αλλά παθιασμένη παρουσία ο Cathal Cully μας ταξίδεψε  στο παρελθόν επανερμηνεύοντάς το σε χρόνο παροντικό με  βάθος ,πυκνότητα και  ποιότητα .Η δυσκολία που ελλοχεύει σε κάθε εγχείρημα  αναδρομής  είναι η ισορροπία μεταξύ εξιδανίκευσης  και απώθησης. Και νομίζω ότι στην  εν λόγω συναυλία η δυσκολία αυτή ξεπεράστηκε χωρίς τη γλυκόπικρη αίσθηση της νοσταλγίας και με ανοιχτό το μελλοντικό προσανατολισμό του μουσικού σχήματος. Η επόμενη εμφάνιση των Girls Names θα καταδείξει πιθανόν τις προθέσεις του συγκροτήματος με την ωριμότητα της αναθεωρημένη μνήμης.




1 ( Βρετανός ποιητής, 1907-1973)

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Psychogeography by Hauschka

“I was interested in finding a metaphor for the inner tension I feel when I’m composing music, a state of mind where I’m lonely and happy at the same time. When I saw photos of abandoned cities, I felt it was perfect. People once lived there, but they left in a rush and now nature has taken over in a beautiful way, things are growing up from the sidewalk and the seasons are changing colors. The music is dark, but in a quiet, uplifting way. The piano is singing the melody but, because of the effects, you can’t hear it directly. It’s like the sound of a choir under the earth, something you feel without realizing it.”




                                               
      Abandoned City on March 17th